Kotliny Podkarpackie położone są w południowej części Polski. Obniżenie to ciągnie się od Bramy Morawskiej na zachodzie po okolice Przemyśla na wschodzie i wykracza poza granice naszego kraju. Przeważają lekko pofalowane równiny położone na wysokości od 150 do 200 m n.p.m. Po stopieniu lądolodu rzeki spływające z Karpat zaczęły rozcinać osady polodowcowe, tworząc doliny wysoczyzny, zwane płaskowyżami. Cenniejsze bogactwa tej krainy geograficznej to: sól kamienna, siarka, gips i gaz ziemny, piaski, gliny i iły. Na obszarach pokrytych piaskami uformowały się wydmy śródlądowe. Największe pola wydmowe występują w Kotlinie Sandomierskiej. Obniżenia podkarpackie wyściełają piaski, żwiry, gliny i iły. Rozwinęły się tu bielice, gleby brunatne i płowe. W dolinach powszechne SA mady, a u podnóża Karpat ciągnie się wąski pas lessów. Do karpackich dopływów należą rzeki takie jak: Raba, Dunajec, Wisłoka i San. Mają one zmienny stan wód w ciągu roku. Kotliny Podkarpackie należą do bardzo ciepłych regionów w Polsce. Opady wahają się od 600 do 800 mm rocznie, przy czym w kierunku wschodnim rośnie wpływ klimatu kontynentalnego. Na obszarze kotlin powstały puszcze: Sandomierska, Niepołmnicka i Solska.